سیاست خارجی چین و جایگاه افغانستان در آن – روزنامه افغانستان

نتیجه این بهاصطلاح انقلاب فرهنگی عقبماندگی و تنها ماندن علمی و تکنولوژیک چین نسبت به سایر کشورها بود. برایناساس میتوان گفت که چین هم به الزامات رابطه با ایران توجه داشته و هم بهعنوان یک قدرت بزرگ مسئول ناگزیر از پاسخگویی به سایر قدرتها بوده است. این میزان افزایش جمعیت در مدت 10 سال گذشته نشانگر کاهش سرعت رشد جمعیت نسبت به دهههای قبل است. دکتر عاملی در بخش دوم سخنان خود به بیان چالشهای این کشور پرداخت و گفت: «قدرتها بههمان میزان که بزرگ میشوند، با چالشهای بزرگی نیز روبهرو میشوند.» وی سه چالش مهم چین را چنین برشمرد و به تبیین هریک پرداخت: آلودگی محیطزیست، جمعیت بزرگ فقیر و فاصلة طبقاتی شدید، و نوع نگاه در سیاست داخلی چین. به دیگر سخن، چین در این دوران حقیقتا کوشید که درهای کشورش را به دنیا بگشاید. این موضوع، بیکفایتی نظام اقتصادی را برای مردم و حاکمان چین روشن میکرد. از سوی دیگر مائو با حمایت از برخی نهضتهای آزادیبخش و حرکتهای کمونیستی در جهان، زمینه دشمنی بسیاری از کشورهای دیگر را نیز با خود فراهم کرد؛ اما از زمان اصلاحات و سیاست درهای باز، یکی از مهمترین دگرگونیهایی که در سیستم چین به وجود آمد، تلاش برای ارتباط با جهان، جذب سرمایهی خارجی و تکنولوژی و دانش مدیریت جهان بود.

در فاصله زمانی سالهای 1971 تا 1978 رشد متوسط اقتصاد 5.3 درصد بود اما در فاصله 1979 تا 1999 به 9.7 درصد رسید. بین سالهای 1978 تا 1984 چینیها در سیاستهای اقتصادی خود به نقش بازار بسیار توجه کردند. متوسط بودجه و درآمد افراد ساکن شهر ها از 343 یوان در سال 1978 به 11759 یوان در سال 2006 افزایش یافته و 3/34 برابر شده است. بااینوجود چین همیشه تلاش بیشتری از خود برای حلوفصل مسالمتآمیز پرونده هستهای ایران نشان داده است و بارها بر لزوم پایبندی طرفین به برجام تاکید کرده است، چین همیشه از مخالفین تحریمهای یکجانبه آمریکا علیه ایران بوده است چرا که ایران را شریک منطقهای مهمی برای خود میداند. دولت باراک اوباما سیاست تنش زدایی را در قبال ایران در پیش گرفت و هدف وی این بود که برای آمریکا فرصت پرداختن به مسائل آسیا و چین به جای خاورمیانه را ایجاد کند. چین با تمام کشورها، مناطق و شرکتهایی که مایل به همکاری هستند، همکاری خواهد کرد.

شی گفت که چین مایل است با حضور فعالتر در همکاریهای بینالمللی، به طور موثرتر به زنجیره صنعتی، زنجیره عرضه و زنجیره ارزش بپیوندد و برای گسترش مبتکرانه مبادلات و همکاریها با کشورهای خارجی تلاش کند. قیمت دلار تبدیل به یک پرستیژ و متاسفانه مسالهای سیاسی شده است. نقطه عطف فعالیتهای نظامی کمونیستها، راهپیمایی طولانی جنوب به شـمال بود؛ اقدامی که بیش از یک سـال به طول انجامید و منجر به درگیریهای گستردهای بین دو حزب ملیگرا (پوزیسیون) و کمونیست (اپوزیسیون) شد و افراد زیادی در این زدوخوردها جان خود را از دست دادند. در الگوی جدید توسعه، نیروی بازار چین به طور کامل فعال میشود و تقاضای بیشتری برای کشورهای جهان ایجاد خواهد کرد. عرضه بالای نیروی کار در چین، یکی از مزیتهای اصلی آن در رقابت جهانی بوده است که بهواسطه کاهش هزینه تولید کالاها، امکان نفوذ کالاهای چینی را در سراسر جهان، فراهم آورده است؛ بنابراین، جبران پیری جمعیت، فقط یک دغدغه جمعیتی برای سیاستگذاران چینی نیست. در آن دوران تجهیزات سرمایهای چین فرسوده شدند و این موضوع باعث کاهش بازدهی کار و سرمایه شد. این آزمونوخطاها برای این کشور کمهزینه نبود و آثار فاجعهباری بهجا گذاشت، زیرا برخی از این سیاستها با شکست کامل مواجه شدند.

حزب کمونیست با همراهی مردم چین خیز بلندی برای تقویت کشور و شکوفا کردن آن برداشت. انجام تجارت با کشورهای خارجی به محرکی برای شکوفایی صنایع خصوصی و صنایع بومی داخل کشور تبدیل گشته وعلاوه بر این، سفرهای دریایی جِنگ هه به اقیانوسهای غرب موجب تقویت روابط میان چین و تایوان شد. به سرعت در ساخت خودرو در حال پيشرفت است. چین به طور عمیق با اقتصاد جهانی و نظام بینالمللی آمیخته است و هرگز عقبگرد تاریخی نخواهد کرد و به دنبال “جدایی” یا قرار گرفتن در “یک حلقه کوچک” بسته نخواهد بود. مائو تسهتونگ رهبر حزب کمونیست چین بود و برنامه اصلاحی را در چین به اجرا گذاشت. اصلاحاتی که در چین اجرا شدند، ریشه عمیقی در داخل خود این کشور داشتند و از خارج سیستم به آن تحمیل نشدند. در طول 27 سال حکومت مائو، طیف گستردهای از نظریههای مختلف و متناقض در عرصه سیاستهای اقتصادی و سیاسی در داخل و خارج چین به اجرا گذاشته شد. در طول این جنگ نزدیک به 20 میلیون چینی کشته شدند و فجایع انسانی بسیاری در این کشور اتفاق افتاد. این ارقام جمعیتی نتیجه بکارگیری سیاست «یک خانواده، یک فرزند» است؛ با متوسط جمعیت هر خانوار که هم اکنون ۳٫۱ است که نسبت به یک دهه قبل که ۳٫۴۴ بوده است، نشانگر کاهش است.

دیدگاهتان را بنویسید